امشب که سقف بی ستاره ی اتاقم بر سرم سنگینی می کند مانده ام که از چه بنویسم

از آنهایی که دیروز با من بودند و امروز رفته اند یا از تو که همیشه حرف های مرا می خوانی!

اگر قرار باشد بنویسم باید در هاز چه بنویسم ؟مه ی سطر  های دفترم حضور داشته باشی ... نفسهای تو می تواند برگ برگ دفترم را از پاییز پاک کند

پرنده در صدای خوشش رنج و درد و ماتم نیست

پرنده اهل شکوه و اهل گلایه و غم نیست

و خوش به حال هوایش

و خوش به حال دلش

و خوش به حال پرنده

که مثل آدم نیست

پرنده در صدای خوشش رنج و درد و ماتم نیست

پرنده اهل شکوه و اهل گلایه و غم نیست

و خوش به حال هوایش

و خوش به حال دلش

و خوش به حال پرنده

که مثل آدم نیست

چقدر سخته

چقدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت‌رو ازت دزديد

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بدي

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه، دونه‌هاي اشك گونه‌هاتو

چقدر سخته گل آروزهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار

قمار عشق

برگي حكم داشتم

برگي از جنس وفا رو كرد من بالاتر آمدم

عشق آمدم با حكم عشوه و ناز بريد

زندگي حكم پايين من بود و